داستان همیشه در زندگی آدم ها وجود داشته و دارد. آدم تا کودک است،داستان می شنود؛پدر و مادر و بزرگ ترها برایش داستان می خوانند.سواددار که می شود،خودش داستان می خواند. در شنیدن و خواندن داستان لذتی است که ذهن و خیال آدم را تسخیر می کند.در این میان عده کمی از آدم ها به هنر داستان نویسی علاقمند می شوند و سعی می کنند داستان نویس شوند.سفر به جهان داستان به آموختن رازها و رمزهای زیادی نیاز دارد. باید با پشتکار وو انگیزه، سال ها خواند و خواند و خواند و نوشت و نوشت و نوشت.


فینال دین و زندگی دهم (انسانی) 
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.